پنجم : هم در صحف موسى : قرمايا . به فتح قاف و راى مهمله ساكن و ميم و الف و تحتانى و الف . يعنى : سيّد آخر الزّمان و اين دو نام از آيات باهرات نقل شده . ششم : از تورية ، احيد آمده به ضم همزه و كسر حاى مهمله و تحتانى ساكن و دال مهمله . در « تهذيب الاسماء » مؤلف حافظ محىّ الدّين ابى زكريا يحيى بن شرف از ابن عباس حديث مىكند كه پيغمبر فرمود : نام من در قرآن محمّد است و در انجيل : احمد و در تورية : احيد و لفظ احيد در لغت عبرى به معنى دفع است و من دفع مىكنم آتش دوزخ را از امّت خود . هفتم : هم در تورية : ماذّ ماذّ آمده و اين دو لفظ با ميم و الف و ذال معجمه منونه است يعنى پاك پاك ، و در كتاب « شفا » مؤلف قاضى عياض رقم شده : و من أسمائه فى الكتب السّالفة ماذّ ماذّ و معناه طيّب طيّب . صاحب « جواهر التفسير » گويد : اكثر علما و احبار يهود ماادّ ، ماادّ گفته‌اند با ميم و الف و همزه مضموم و دال مهمله ساكن يعنى به منتهاى انتها رسيده و اين نام مطابق است در عدد با لفظ محمّد . هشتم : در زبور : حمياطا آمده به فتح حاى مهمله و ميم ساكن و تحتانى و الف و طاى مهمله و الف . ابن ابو عبيده در مؤلف خود از كعب الاحبار آورده كه اسامى پيغمبر در كتب سالفه محمّد و احمد و حمياطاست يعنى حامى حرم . نهم : در آيات باهرات مرقوم است كه يك نام پيغمبر در زبور : اكيلاست به فتح همزه و كاف مكسور و تحتانى ساكن و لام و الف يعنى : مكافات‌كننده به نيكوئى . دهم : در آيات باهرات است كه عزيز پيغمبر آن حضرت را دعورا گفته‌اند به فتح دال مهمله و ضمّ عين مهمله و سكون واو و راى مهمله و الف . يعنى : ترسان است از خداى . يازدهم : در كتاب زكريّا در آيه رجع الملك مىگويد : هذا قول الرّبّ فى زربايال . با زاى معجمه مفتوح و راى مهمله ساكن و موحده و الف و تحتانى و الف و لام ساكن يعنى : بسيار ستايش يافته از خداى . دوازدهم : در كتاب حبقوق عليه السّلام ، بهيائيل به فتح موحّده و سكون‌ها و تحتانى و الف وايل به معنى اللّه است و اين لفظ به لغت عبرى يعنى : روشن گردانيده خداوند آسمان را از نور محمّد . و در « بحر السالكين » چنين معنى كرده‌اند يعنى : بر همه